Niets geleerd

Ik was zeker niet van plan de programma’s rond de verkiezingsuitslagen te volgen. Ik lees de uitslag wel de volgende dag in de krant, was mijn redenering . Rond 21:30 uur toch even de live-uitzending van de NPO aangezet. Zie ik daar Wilders een overwinningsspeech houden. Dat kan toch niet waar zijn was mijn eerste gedachte. Het is nog veel te vroeg. De verkiezingsuitslag kan er toch nog niet zijn om deze tijd?!

Helaas bleek het geen oefenspeech van Wilders. Zijn partij was echt de grootste geworden. Ik kon en kan het bijna niet geloven. Zeker dat is democratie. Meer dan twee miljoen mensen hebben op zijn partij gestemd. Ik troost mij maar met de gedachte dat een veelvoud hiervan niet op hem gestemd heeft. 

Maar ik ben wel enorm teleurgesteld in de grote hoeveelheid Nederlanders die vinden dat Wilders het bij het rechte eind heeft. Die met hem vinden dat bepaalde groepen mensen geen of minder recht op geluk, gezondheid, werk en een woning hebben. Die vinden dat de opwarming van de aarde door links verzonnen is. Maar die ook vergeten zijn hoe in de jaren 30 van de vorige eeuw opvattingen als deze tot het uitroeien van hele bevolkingsgroepen heeft geleid. 

Ik vrees dan ook het ergste voor de komende periode en ik hoop dat het Wilders niet lukt om een meerderheidskabinet te formeren. Zeker de VVD zal met hem in zee gaan maar als Pieter Omzigt zijn rug recht weet te houden zal hij niet mee willen doen met een partij die aan de peilers van de rechtstaat wil tornen.

Voor die mensen die vinden dat de kabinetten onder leiding van Mark Rutte er een zooitje van gemaakt hebben, wees voorbereid op het ergste. De komende periode zou het wel eens nog beroerder kunnen worden. 

Het vertrouwen in de mensheid is er bij mij in ieder geval niet beter op geworden. Van de vernieuwing waar een aantal politici het in de campagne steeds over hadden zal niets terechtkomen, sterker nog we gaan 100 jaar terug. Helaas, de mensheid is hardleers. Er is niets geleerd. 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Als ik aan mijn moeder denk

Kamperen

Tien jaar