Jelle

De mensen in mijn omgeving weten wel dat ik kort slaap. Met de nodige onderbrekingen slaap ik meestal zo’n zes uur per nacht. Daar heb ik kennelijk genoeg aan. Als ik op de dag gewoon actief blijf heb ik geen last van slaaptekort. Als ik ga zitten dan komt het steeds vaker voor dat ik even wegzak. Zal met de leeftijd te maken hebben. 

Zo af en toe komt het voor dat ik de zes uur slaap niet haal. Dan mag ik blij zijn met een uurtje of vier en soms nog minder. Vannacht was weer eens zo’n nacht. Rond twee uur werd ik wakker en wat ik ook probeerde ik kon de slaap niet meer vatten. Dat komt ook omdat als ik wakker wordt mijn hersens direct op volle toeren draaien. In mijn hoofd is het dan een wirwar van gedachten. Wat moet ik vandaag allemaal doen, hoe moet het nou met dit en hoe moet het nou met dat? Ik wordt er gek van. 

Vandaag staat er op zich niet veel op de agenda maar er moeten wel keuze’s gemaakt worden over het dak van onze in aanbouw zijnde carport, over het wel of niet behandelen van het hout van de carport en hoe nu met de betonplaat, de oprit en wat al niet meer. Allemaal niet de belangrijkste zaken in het leven maar het kan je maar bezig houden. 

Verder zijn er flarden van gedachten in mijn hoofd over mijn broers en zus, de kinderen en de kleinkinderen wat al niet meer. Over vrienden en oude vrienden, over gezondheid en hobby’s. Over van alles dus.  Vooral leuke gedachten maar soms ook zorgen of misschien wel angsten. 

Ook ben ik vannacht meer dan anders bezig met de eindigheid. Gisteren stond er een rouwadvertentie in de LC van een volle neef. Ik heb eigenlijk nooit echt contact met deze neef gehad maar het drukt je opnieuw met je neus op de feiten. Hij is maar een paar jaar ouder dan ik dus……

Jelle ken ik eigenlijk van de enkele keer dat ik hem ontmoette op een verjaardag bij een tante of een uitvaart. Heel vroeger haalde hij ons op in Harlingen als we naar beppe op bezoek wilden. Maar toch heb ik de behoefte om morgen naar zijn uitvaart te gaan. Nou ja, naar het condoleren en de afscheidsdienst die er aan de uitvaart vooraf zal gaan. Zijn gezin brengt hem naar het crematorium. 

Om die chaos van gedachten te ordenen schrijf ik dit op. Dat helpt mij bij het ordenen. Misschien kan ik dan straks nog wat slapen. Het is nog maar vier uur in de ochtend dus qua tijd moet het kunnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Als ik aan mijn moeder denk

Kamperen

Tien jaar