Toekomst

   Vannacht kon ik niet slapen en speelden onderstaande woorden voortdurend door mijn gedachten. Om ze niet te vergeten heb ik ze meteen opgeschreven. Waarom ik hieraan dacht weet ik niet, maar waarschijnlijk komt het doordat ik kort daarvoor met een goede vriend had gebeld over de aftakeling van zijn schoonmoeder.




Als ik aan de toekomst denk, kom ik in het verleden, 

en als ik achterom kijk dan kom ik in het heden. 

De toekomst ligt al achter mij, wat geweest is, is geweest,

en wat er nu nog komen gaat benauwt mij wel het meest. 



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Honderd (vragen)

Het is zondag 1 september 2052 en mijn honderdste geboortedag. Mijn kiezen doen dan naar alle waarschijnlijkheid al lang geen zeer meer en de kinderen zijn al behoorlijk op leeftijd. Zelfs het jongste kleinkind wordt over een paar maanden al weer dertig jaar! Waar blijft de tijd.   En zijn er ook achterkleinkinderen?    De kans dat er nog nazaten bij zijn gekomen met mijn achternaam is gering. Ik heb naar één kleinkind met mijn achternaam en dat is een vrouw. Zij zal nu ook al weer tegen    de veertig zijn dus als zij kinderen wil en kan krijgen moet er toch al wel over nagedacht zijn. Anno 2052 is het al heel veel jaren mogelijk om de kinderen de naam van de vrouw te geven dus het zou kunnen maar ik acht de kans niet echt groot dat die keus gemaakt is. Ik ben nieuwsgierig van aard en dus zou ik willen weten hoe het met iedereen gaat. Zijn ze er nog allemaal en zijn ze ook nog redelijk gezond? Zijn ze gelukkig en hebben ze, voorzover ze nog niet van Drees trekke...
Lees meer»

7 mei

Voor mij is 7 mei nog altijd een speciale dag. Het is de dag waarop mijn vader in 1959 een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Ik was zes jaar oud, zat samen met mijn broers tijdelijk, omdat mijn moeder een operatie moest ondergaan en zorgverlof voor vaders nog moest worden uitgevonden, in een kindertehuis in Haarlem toen mijn moeder, samen met mijn oma, kwam vertellen dat mijn vader dood was. Het hoe en waarom werd en niet bij verteld.  Het hoe heb ik vele jaren later ontdekt. Het waarom weet ik ook nu nog niet en dat zal ik wel nooit te weten komen.  Iets heeft mijn vader doen besluiten om de ramen en deuren van de keuken in onze bovenwoning dicht te doen en de gordijnen te sluiten. Daarna heeft hij de gaskraan vol open gezet en is op de grond gaan liggen met een kussen onder zijn hoofd, wachtend op, eerst de bewusteloosheid, en daarna de dood.  Wij woonden in een duplexwoning. De benedenbuurvrouw rook een sterke gaslucht en heeft de politie gebeld. Die heeft de balkond...
Lees meer»

Zomervakantie,

Als kind vond ik het een vreselijke periode. Als puber vond ik het volgens mij nog erger en ook nu ik ouder ben vind ik het niet altijd de leukste periode van het jaar.  Natuurlijk zijn over het algemeen de temperaturen aangenaam, kun je fijn buiten zijn, maar toch… Opgegroeid in de jaren 50/60 van de vorige eeuw was voor ons “op vakantie gaan” geen vanzelfsprekendheid. Het geld was er gewoonweg niet. De meeste inwoners van Heemstede waren over het algemeen redelijk welgesteld en in die kringen was het, ook in die periode, gebruikelijk dat je er even een paar weken tussenuit ging. Wij gingen, met dank aan de Hoogovens, één keer in de twee jaar een weekje naar een huisje of een vakantiekolonie ergens in Nederland. In de tweede helft van de jaren 60 werd vakantie vieren voor een grotere groep Nederlanders mogelijk. Nee geen “all inclusive” vakantie in Spanje, Turkije, op de Malediven of nog verder weg, maar gewoon op de fiets of het openbaar vervoer naar de Veluwe of één van de eilan...
Lees meer»